Error In Sending Message...

تو را من چشم در راهم...

  شباهنگام ،
      صلات ظهر ،
          ميان خواب و بيداري...

                ميان مست و هشياري...

 

تو را من چشم در راهم...

                براي لحظه ديدار،

براي لحظه اي ترديد و آنگه اشتياقي از سر ناچاري آغوش گرمت...

 

تو را من چشم در راهم...

         حضورت را ،
                 وجودت را ،
                      نگاه پر ز نورت را...

                            سلامت را ، كلامت را، دم گرمي فزايت را...

 

تو را من چشم در راهم...

          تو را اي يار، اي غمخوار،

               تو را اي مست و اي هشيار

                         تو را اي ظاهر و باطن...


ترا ... من چشم در راهم...

           

                                              ***

پی نوشت:اين را، چهار سال پيش،زمانی که به اشتباه گمان ميکردم قريحه شعری دارم سرودم،در حاشيه اش هم يادداشت کرده بودم:<<تراوشات ذهني من در تنهايي مطلق ، در زير زمين خانه پدري، شب باراني آخرين روز از تعطيلات تابستاني، همراه با خاطراتي از آينده و دود سيگار و صداي ملايم يك آهنگ خيلي قديمي...:

....Nataliee>>

 امروز که در آرشيوم جستجو ميکردم،با ديدنشان ،احساس کردم همين امروز اين چند خط چقدر حرف دلم هستند... .

/ 8 نظر / 9 بازدید
خلود

سلام... توشته هاتون بسيار زيبا و دلنشين است... موفق باشيد.... ............... شبي باراني و رسالت من اين خواهد بود تا دو استكان چاي داغ را از ميان دويست جنگ خونين به سلامت بگذرانم تا در شبي باراني آن ها را با خداي خويش چشم در چشم هم نوش كنيم حسين پناهی

حالا.!

من عاشق نوشته هاتم......

حالا.!

تو ديگه کی هستی؟مگه دنيای ما از اینی هم داره؟!!

کتايون

ای بابا باز شعر و مردم و زدی به نام خودت .می دونی اگه اين و بخونه چه آهی می کشه چه دردی تو قلبش حس می کنه نکن اين کارو آفرين

رضوان

سلام. چرا به اشتباه؟

نويسنده اين بلاگ

کتايون خانم در جواب شخص شخيص شما معروض ميدارم که اين صنعت در ادبيات رايج است که بر اساس بيت يا مصرع معروفی شاعر ديگری شعری ديگر می سرايد...از شما که شاعر هستيد بعييييييييد است!

نويسنده اين بلاگ

اسم اون صنعت ادبي تضمين ميباشد(حالا املايش را اگر درست نوشته باشم)كه در آن شاعر از ابيات يا مصرعهايي از شعر شاعر ديگر در سروده خود استفاده ميكند....حله اينشالا؟!!